Co się ostatnio nie obejrzę, gdziekolwiek bym nie był, ciągle widzę mężczyzn (to określenie może być z kontekście tematu dość niejednoznaczne) - ubranych, zachowujących się jak rasowe cioty. I tak na przykład dzisiaj. Stoję na fajce przed biurem i patrzę z daleka, a wzrok mam nie najlepszy: idzie jakaś ładnie ubrana panna. Gdy to coś się zbliżyło, mało nie skończyło się to puszczeniem megapawia związanym z poczuciem ekstremalnego obrzydzenia do samego siebie. Okazało się, że to coś jednak prawdopodobnie, choć nie jestem do końca przekonany, nosi w spodniach pałę. To też może określenie delikatnie na wyrost, więc zostańmy przy siusiaku.

Białe buty z wywalonymi jęzorami, praktycznie rozwiązane (taka moda kurwa czy co?), przez które można wywinąć z gracją pięknego orła lądując spektakularnie ryjem na chodniku, niszcząc przy okazji swoją wymuskaną, wypieszczoną i idealnie wymalowaną metrobuźkę. Chciałbym to kiedyś zobaczyć, naprawdę. Czerpałbym z tego nieprzebrane pokłady przyjemności, chociaż mogłoby się to skończyć równie spektakularnym posraniem się ze śmiechu.

Spodnie jakieś takie, rurki to się nazywa czy jakoś tak. Nawet nie wiem jak to się zakłada. Z całym szacunkiem do obecnej mody (chociaż mnie ona nigdy nie dotyczyła i dotyczyć nie będzie), ale facet w takich spodniach nie wygląda jak facet. Jeżeli ktoś ma mega umięśnione uda i łydki i założy obcisłe nawet spodnie, najlepiej skórzane - tak, to jest seksowne. Ale powiedzmy sobie szczerze, 95% facetów nie ma postury kulturysty i w takich spodniach wygląda po prostu komicznie, jak w kalesonach, jak pająk, jak jebane dwie pałeczki do ryżu. Komedia. Choć faceci nigdy mnie nie interesowali, to mam dziwaczną zdolność określenia, czy facet jest przystojny, seksowny i czy podoba się kobietom. Być może się mylę, ale chłopcy (facetami was nie nazwę), opamiętajcie się. To wygląda po prostu śmiesznie i kompletnie aseksualnie!!!

Dorzućmy do tego jeszcze płaszczyk do połowy uda przewiązany paskiem, arafatkę albo inną spedaloną apaszkę, w pizdu biżuterii i torbę na ramię (najlepiej sztruksową) z długim paskiem tak, aby obijała się o kolana niemalże. Najlepsze jest na koniec. Jak widzę chłopczyka z grzywką przeczesaną na bok i najlepiej jeszcze jakimś kolczykiem w uchu, to z jednej strony po prostu pieję, a z drugiej wzbiera we mnie straszna agresja. W myślach już widzę, jak ten parszywy spedalony ryj spotyka się z moim butem.

Ja rozumiem, że można o siebie dbać, też używam czasami nawet kremu :), ale nie róbmy sobie jaj. Nie dość, że ewolucyjnie mężczyźni się feminizują, zatracając część swoich męskich cech, to dla niektórych staje się to świadomym wyborem.

Być może niektórym kobietom podobają się tacy chłopcy, nie przeczę. De gustibus et coloribus non disputandum est. Lub bardziej po ludzku: racja, jak dupa, każdy ma swoją. Nie jestem w stanie tylko zrozumieć jednego, dlaczego tak bardzo można oddalić się od modelu męskości. Czy naprawdę myślicie, że to jest atrakcyjne? Że kobieta potrzebuje spedalonego metrolalusia, który będzie jej płakał w ramię przynajmniej raz w tygodniu?!? Do takich ludzi powinni strzelać, zwyczajnie mnie obrażają, mnie i nasz męski ród, "gatunek" rzec by można.

Facet powinien być męski. Nie mówię tu o męskości, kiedy facet ma włosy na plecach i śmierdzi jak spocony knur. Facet po prostu ma być męski, silny, zdecydowany, zaradny i opiekuńczy. Ma zachowywać się jak facet, chodzić jak facet, wyglądać jak facet, mieć czasem kilkudniowy zarost, pachnieć wodą kolońską i tytoniem, mieć męską fryzurę lub jej brak, męską biżuterię lub jej brak, elegancki gdy potrzeba, szarmancki, pić whisky, a nie soczki, być uprzejmy wobec kobiet i kulturalny, ale stanowczy i pewny siebie. Ma być samcem, pachnieć (nie śmierdzieć!) jak samiec, a nie jak drogeria, ma emanować samczą dominacją (nad innymi samcami, ale nie nad kobietami), mieć silne, męskie ramię i być dla kobiety podporą, jej wsparciem, przyjacielem i najlepszym w łóżku kochankiem. Nie łudźcie się, większość z was i tak nie będzie taka, nawet nie marzcie o tym. Do mnie wam daleko.

Bez tego wszystkiego facet to po prostu pizda. Parafrazując znanego bloggera, bez wszystkich tych cech, facet w związku z kobietą to po prostu dwie pizdy. Z czego jedna ją ma, a druga nią po prostu jest.

by Squark

http://www.wykop.pl/ramka/249456/dlaczego-w-polsce-skini-sa-praktycznie-bezkarni

Postanowiłem się do niego ustosunkować, zarówno tutaj, jak i w komentarzu pod dotyczącym go wykopem.

Owszem, oczywiste jest i zgadzam się z całą stanowczością z tym, że to jest wandalizm i bezmyślny wybryk młodzieży i za to powinna ich spotkać kara, choć za kilka nagrobków, malowanie swastyk nie wsadzałbym do więzienia, zwłaszcza, gdy czyn zabroniony został popełniony, gdy nie osiągneli oni pełnoletniości. Prace społeczne, nadzór kuratora by wystarczył, ale kwestia surowości kary to już zupełnie inny temat.

Nieszczenie mienia publicznego jest zwyczajnie głupie, a bezczeszczenie nagrobków - nieważne czyich - to świętokradztwo. Możnaby niesmacznie zażartować - Żyd też człowiek. Tak, Żyd też człowiek i należy mu się szacunek, zarówno za życia, jak i po śmierci. Cały Naród Żydowski nie jest zły i nie wszyscy zawinili temu czy owemu.

Tacy goście nie mają wiele wspólnego z ideologią skinheadów, lub mówiąc bardziej precyzyjnie - narodowym radykalizmem i nacjonalizmem , a takie środowiska stanowczo odcinają się od takich dekli. Przynoszą nam wstyd, szargają opinię o nas i stawiają nacjonalistów w bardzo złym świetle, w jaki obecnie często widzą nas oczy społeczeństwa.

Nacjonalizm, narodowy radykalizm - to poglądy, a nie stereotyp łysego chuligana w glanach z białymi sznurówkami, który leje i kopie każdego metala, punka, czarnego czy żółtka. Choć tak, jak większość słuchających hip-hopu nosi się na luźno, a metali ma długie włosy, tak większość nacjo, to łysi w ciężkich butach. Taka już kwestia stereotypu.

Ale jak napisał użytkownik Emill na wykopie, w momencie, gdy i do nas zaczną napływać muzułmanie, nagle łysi będą spoko i społeczeństwo będzie patrzeć na nas błagalnym wzrokiem, byśmy coś z tym zrobili. Politycy nic oczywiście nie zrobią w imię pro-europejskiej politycznej poprawności i tolerancji dla wszystkich i wszystkiego, tak jak to dzieje się obecnie w islamizowanej w zastraszającym tempie Europie zachodniej - głównie Wielkiej Brytanii, Francji i Niemczech.

Pozostanie więc wziąć sprawę w swoje ręcę i zrobić z tym porządek. Wtedy już nikt nie będzie mówił, że łysi są źli, groźni, niebezpieczni. Przynajmniej w oczach społeczeństwa zmieni się ich obraz. Jak rebelianci czy partyzanci - w oczach władzy przestępcy, w oczach ludu - bohaterowie.

by Squark

W ruch poszło allegro i zamówienie szklanych biurek. Cena dobra, może nawet za dobra. Nie spodziewałem się czegoś szałowego, ale w głęby duszy miałem nadzieję, że nie rozpadnie się to po kilku pierwszych minutach. Przyszła paczka, szybkie obczajenie - nie jest źle. Skręcenie poszło w moment (kurde, jak ja lubię majsterkować :P), obmyślenie planu rozmieszczenia też nie zajęło zbyt dużo czasu.

I uff, w końcu mam wystarczająco dużo miejsca, żeby wygodnie rozłożyć się z tym, czego używam przez cały czas podczas pracy - komp, zewnętrzny monitor, kolumny, wzmacniacz, stojak na przybory piśmienniczo-graficzne, ładowarka do myszki, miejsca na srajfona itd.

Drugie biurko służy Asi do pracy na jej - również nowy zakup - laptopie, którego recenzję napiszę po jej powrocie z Węgorzewa. Ale to tylko do końca września, bo od października wraca na stancję i ta część łorkplejsa będzie mi robić za deskę kreślarską.

Mam nadzieję, że wszystkie te zmiany bardziej natchną mnie i zmotywują do ciężkiej pracy. Trochę z tego wyszło biuro, ale lubię taki styl, uwielbiam surowość i chłód metalu i szkła.

A, i teraz ustawienie wszystkiego (naprzeciwko kompa jest kanapa) idealnie pasuje do oglądania filmów. Jeszcze dodałem katodę za monitorem, żeby zmniejszyć kontrast obrazów przy pracy wieczorem, chociaż zastanawiam się, czy czerwony kolor nie będzie za bardzo męczył wzroku. Może zmienię jednak na biały, zobaczę jeszcze. Potestuję, zdecyduję.

Przez weekend mi się dobrze tak pracowało, w końcu jest porządek na biurku i z kablami pod. W głowie już mam kolejne pomysły na usprawnienie i lepsze wyposażenie domowego biura, więc na tym się na pewno nie skończy.

by Squark

Then, some time ago, I went on a vacation. Michal gave me his no longer used MacBook (white, 2,16 GHz C2D, 2GB RAM, Intel graphic card). Now I'm using it until I'll get the MB Air. Well, Mac OS X is different from any other operating systems I was using (Windows XP, Vista, testing Windows 7, Gentoo, Ubuntu etc.), but I was surprised that it took me few minutes to get familiar with it. Everything is simple (sometimes just too simple), is working out of the box, is stable as hell and — what's the most important for me — is fast as hell. MacBook is afaik more than two years old and it's still fast as hell.

Of course it's not as fast as Michal's new MacBook Alu (comparing Photoshop CS4 start time: 30s vs ca. 5s !), but is almost powerful enough to fit my needs. Nevertheless often there's a lack of memory and processor power when I work with Inkscape, GIMP, Photoshop and Illustrator at one time, but I just can't do nothing with that.

Another thing I like in Apple computers is the way the handle color profiles. It's really a great feature, I don't have to worry that the colors look different no my external display at work and at home. It all looks the same (except MacBook built-in display, which is horrible).

Someone says that I have been caught and strangled in Jobs' death of Apple's power. Maybe it's true, I don't mind. I want to USE computers and devices, not to struggle with them to make it work. Of course, I can configure linux to work JUST AS I WANT, not how the designers wanted to do it, but it takes ages to make everything work, often sometimes is not compatible, is crashing etc. My time is precious, time is money, I cannot afford myself to spend time for unproductive things. I want to sit down, get the mouse and start working, designing, writing and so on, not browsing through the net and googling: "ubuntu ati drivers error" whole day to make this shit working properly.

The one thing I don't like in Mac OS X is the way it handles mice. The white Mighty Mouse is simply terrible. I had an impression that I move the pointer in the mud. It's better a little bit with my Logitech MX Revolution, but still it's very imprecise and lazy. I could turn the acceleration off by changing the settings from the console: defaults write .GlobalPreferences com.apple.mouse.scaling -1 but still it's far from being perfect. I wonder how most of the graphic designers, video editors etc. can be not pissed off with this lack of mouse precision. Maybe I'm doing something wrong and someone knows the solution?

My plan is to move to Apple: buy new MacBook for portability, maybe Mac Pro for work (whoah, they're fxxxxn' expensive) or an iMac. iPhone is ok, no need to change to GS now. Two ext. displays (nevertheless not from Apple) and voila. My workspace will be good enough for my needs. We'll see.

For now, Apple is ok. Not perfect, not even very good, but ok. More ok than linux.

by Squark

by Squark

As it has been mentioned some time ago, we want to bring new features and functionalities which will make Wikidot more social networking service, connecting co-workers, friends and people involved together in projects.
I think this is one of the most important part to do now.

I regret that sometimes I don't have the tools to realize my vision of future WD, its changes and development. There are many things to do in everyday work and much more things marked as high priority. In most of cases there is simply no time to do the things I would like to see in Wikidot service.

But what it would be? Except more socializing features I would like to improve WD interface. From UX point of view it's worse than terrible. The worst thing is that it needs A LOT of work and it means redesigning almost whole Wikidot. Well, maybe someday.

I use WD for blogging, my personal notes and to have connection with my friends about our sessions of playing in Unreal Tournament.

Since I use iPhone and since I realized how potentially big market of mobile access we need to cover, I would like to have an application for the iPhone. Well, even more than one.

iWikidot should be an app to manage whole sites, notifications, users, members and so on. I would like to have an ability to list my categories, than view the pages within category, edit them, add tags etc.

The second app I would like to have is iWikiBlog, an easy app for adding new blog posts on Wikidot. It would manage only pages within one category, blog by default. It could have the option to save a draft before publishing it.

The third app would be iWikiNotes, almost the same as this one for blogging, but for managing pages within a private category notes or with an option of making notes either public or private. It would need implementing new permissions options, but it would be worth it.

If I could have also a desktop app or widget with
sticky notes where each note is a short, simplified wiki page I would be in heaven. I could have access to my notes instantly from my computer's desktop, via web browser when using friends computer or anywhere else with my mobile phone. My girlfriend could add a shoplist on her computer to my notes and I woild instantly get notif on my iPhone and get know what to buy when going back from work :)

Sometimes I regret I'm not a programmer. I would write these solutions by myself.

by Squark

Doczekałam się wreszcie iPhone'a 3G. Długo rozważałem tę decyzję i baaaardzo dużo czytałem o jego wadach, zaletach, możliwościach i ułomnościach. Mam go już kilka dni i póki co nie mogę narzekać na NIC. Przypomniał mi się od razu post Smoke'a, który zjechał iPhone'a na czym świat stoi. Czas na ripostę. Pozwolę sobie cytować autora bez jego wiedzy i zgody :)

Punkt 1 oraz 2: Rejestracja aparatu nieudana. Nie mieszkam w USA. Potrzebna karta kredytowa w USA.

Nieprawda. Zarejestrować iPhone'a można na dwa sposoby: założyć konto w iTunes w polskim sklepie (wybierając płatności none) lub w amerykańskim sklepie również wybierając płatność none. Cóż, czasem ta opcja się nie pokazuje, z niewiadomych mi powodów, ale wystarczy rozpocząć procedurę jeszcze raz i się pojawi.

Powie ktoś: "a po kiego ch**a w ogóle rejestrować telefon"? A po tego chociażby, że jak mi padnie soft łącznie ze wszystkimi aplikacjami, które kupię, to będę mógł je nadal instalować nie płacąc za nie ponownie. Logiczne jest, że aplikacje są przypisane do konkretnego telefonu.

Punkt 3. Mp3 jako dzwonek

O tym nie myślałem, ja używam dzwonka robiącego: "dryn dryn". Więcej mi nie potrzeba. Durne dzwonki, od których na ulicy dostaję szału, pozostawię dzisiejszej młodzieży.

Punkt 4. Lekko spocony paluch (emocje!) nie ślizga się po ekranie

Nie zauważyłem takiego problemu, może mam mniej przyczepne palce. Chociaż fakt, czasem wypada przetrzeć ekran, jednak się syfi, wystarczy machąć rękawem i jest git.

Punkt 5. Mam GPS! Ojej, ale co to… muszę ściągnąć - płatną oczywiście - aplikację, która wskaże moją pozycję… (?!)

Również nieprawda. Już z pudełka są mapy Googla. Istnieje również wiele darmowych aplikacji do GPS, np. xMotion GPS Tracker (czy jakoś tak). Ma bardzo dużo opcji, dokładną pozycję, kompas, waypointy, wysokość n.p.m., szybkość poruszania się, zapamiętywanie trasy, szczegółowe mapy (które nawet jak na zadupiastą Polskę bardzo pozytywnie mnie zaskoczyły).

Powiedzmy sobie szczerze, iPhone to nie jest nawigacja do samochodu. Do tego lepsze jest dedykowane ku temu urządzenie wraz z komercyjnymi mapami (np. za AutoMapę też trzeba zapłacić i to sporo, choć warto). Jednak podczas pieszej czy rowerowej wycieczki nawet korzystając z darmowych aplikacji nie damy rady się zgubić, zapiszemy sobie trasę przejazdu, wiele parametrów, łącznie z wykresem wysokości całej trasy (dobre dla rowerzystów)

Punkt 6. Hehe, zaraz wyślę znajomym MMS’a. Nie mogę wysłać MMS’a… a nie, mogę, jeśli kupię kolejną aplikację… hmmm….

Fakt, out-of-the-box nie ma funkcji MMSów. Tu przyznam rację, a z tego, co kojarzę, to nie ma darmowej aplikacji do MMSów. Trochę dupa. Na szczęście w sofcie 3.0 MMSy będą (szkoda, że trzeba było się o to wkurzać przez rok czy ile tam ma ten iPhone 3G).

Punkt 7. Nawigacja - no to jest rewelacja! Google Maps w Polsce - cudownie, pierwszy raz widzę drogi tam, gdzie ich nie wybudowano i nie ma tej, po której właśnie idę. Jak w jakiejś grze, ekstra.

Patrz punkt 5.

Punkt 8. Właśnie gadam z fajną laską, mówię jej o kawałku, który z kumplem zmiksowałem, mam go na IPhonie, zaraz puszczę bluetoothem… ojej, nie da się. A z jej trzyletniego SonyEroticsona się da. Panna się śmieje ze mnie, tłumaczenie, że mam najlepszy telefon na świecie nie pomaga.

Fakt, wkurzające, ale po jailbreak'u i zainstalowaniu odpowiedniej (darmowej) aplikacji nie ma z tym problemu. Szczerze mówiąc jailbreak to pierwsza rzecz, którą powinno się zrobić po zakupie iPhone'a.

Punkt 9. Połażę chociaż po internecie, w końcu mam tam zainstalowaną przeglądarkę… SAFARI?!

Co jest złego w Safari? Żadna przeglądarka nie może równać się z nią szybkością i na to nie ma bata. Strony wyświetla poprawnie, a obsługa jest wręcz bajeczna! A że Flasha nie ma? Sory, mój stacjonarny komp zamula, jak ma kilka flashy na stronie.

Punkt 10. Kupiłem sobie e-booka, pdf, zaraz go poczytam. Zaraz, to znaczy, jak go sobie najpierw wyslę e-mailem i ściągnę na telefon, bo przez kabel nie da rady… Szkoda, że ma 150 mega i przez maila nie przejdzie, a nawet jeśli, to mój miesięczny pakiet internetowy ma 50 mega… no to sobie nie poczytam.

Na szczęście nie mam z tym problemu posiadając WiFi, kopiuję wszystkie dane przez sftp albo ściągam z netu, zapisuję na iPhonie i otwieram za pomocą menedżera plików. Proste.

Fakt, po wyciągnięciu z pudełka to ustrojstwo potrafi doprowadzić do szału: brak MMSów, Bluetooth tylko do słuchawki, niemożność odpalania aplikacji w tle… Bieda na maksa.

Dlatego był ktoś mądry, kto złamał dziada i napisał na niego pełno appsów, poprawek itp. No i teraz to jest bajka, komunikator w tle, RSS w tle, Twitter w tle, WiFi zawsze online nawet podczas uśpienia telefonu, zmiana wyglądu całego interfejsu, TERMINAL!!!, przeglądarka wszystkich możliwych dokumentów, filmów itp., globalna wyszukiwarka, ściąganie najnowszych odcinków seriali z netu, scrobblowanie do lasta, streaming video, skanery WiFi, copy & paste, i wiele innych. Coś jeszcze potrzeba? Ja na razie znalazłem wszystko, czego potrzebuję i dla mnie, po dostosowaniu telefonu do moich potrzeb, jest to bajka. Po prostu bajka. Fakt, trochę trzeba się pobawić, ale to jak z linuksem, dwa dni dłubania, ale potem wszystko śmiga jak marzenie.

P.S. W wydaniu softu 3.0 większość wad zostanie usuniętych. Wiwat siła społeczności!

Koniec.

by Squark

This weather makes all of us positively charger. Just like we had changed common batteries to Duracells :D From the beginning of the weekend, Michal and me are working on high revs, highest energy, with max efficiency. We have made couple of improvements: in the gallery module, listing watched pages in my account etc. (see the full list in the changelog).

What's next? Well, we have more great ideas. Among fixing existing bugs and implementing wishes, we are planning to do something really great. We like the idea and we both enjoy this very much. When it's working fine, it's gonna be a killer. I'm telling you! :D

I won't bring all details to the light, because we want it to be a surprise, but I can tell you that it will make using Wikidot much easier, faster, simple and pleasant. Well, we believe that Wikidot will make another step to become the best tool to collaborate, socialize, work and have fun.

by Squark

Potrzebuję stałego rytmu wyzwań i pomysłów. Najlepszym rozwiązaniem jest prosty łańcuch zdarzeń: wyzwanie (zlecenie / projekt / pomysł) » wysiłek » rezultat w krótkim czasie » wysoka samoocena z powodu wykonania zadania » motywacja do następnych działań. W ten sposób każde wykonanie zadanie daje mi kopa do następnych działań. Jeśli łańcuch nie zostaje przerwany, sprawia to, że pracuję na najwyższych obrotach, z maksymalną wydajnością i motywacją. Wystarczy jednak, że coś pójdzie nie tak, a rozpędzanie się muszę zaczynać od nowa. Nie jest tak, że niepowodzenie degraduje moja motywację. Nie istnieje u mnie coś takiego, jak niepowodzenie. Choćby nie wiadomo jak trudne było zadanie, za wszelką cenę (a taki uparty już jestem) mu podołam. Im bardziej nie wychodzi, tym większa jest motywacja.

Łańcuch na ogół zawodzi w punkcie rezultatów w krótkim czasie. To jest moja duża bolączka. Nie potrafię długo czekać na wyniki swoich 'inwestycji'. Najprościej rzecz ujmując, wykonane zlecenie ma mi przynieść szybko kasę na konto. Wykonane obowiązki przełożyć się na pensję, a zaangażowanie w pracę w odpowiednie wynagrodzenie i inwestycje w moją osobę, jak pracownika / wspólnika. Zaangażowanie w naukę tego czy tamtego ma zaowocować tym, że przyniesie mi to wymierne skutki, czy to finansowe, czy niematerialne: renomę, szacunek, dobrą markę i opinię, nazwijmy to 'fachowca'.

Nie mniej istotne jest też samonagradzanie się za małe i te większe sukcesy. Coś wyszło dobrze? Sukces? No to zapalę sobie cygaro i napiję się whisky, tak w nagrodę. To dobry sposób, sprawdzony wielokrotnie. Albo kupię sobie jakiś durny gadżet, który do niczego się wprawdzie nie przyda, ale jakże podniesie morale i zmotywuje :)

Powie ktoś, że czasem nie da się tak od razu wszystkiego rozpędzić, żeby w krótkim czasie, niemalże natychmiastowo otrzymać taki czy inny zysk. A ja powiem, że się da. Trzeba mieć pomysł, potencjał, umiejętności, zapał, jaja i trochę szaleństwa.

Wkurza mnie tylko to, że wiem, jakie są moje możliwości, a nie ma na razie jak ich wykorzystać. Z tego też się wziął tytuł posta. Czy skoro wiem co i jak, mam przygotowane know-how, mam pomysł i nakreślony plan, to dlaczego nie zebrać tych wszystkich elementów oraz odpowiednich — podobnie myślących ludzi, by stworzyć dla siebie środowisko, które idealnie wpasuje się w moje potrzeby samorozwoju, motywacji i zysków?

by Squark

I mentioned recently that I will write something about Mac and — to be clear — about different platforms at all. So, here we go.

I think that there's a straight path in using computers. Maybe it does not apply to everyone (especially Americans), but at least for most of more advanced users. The first contact with the computers usually begins with Microsoft Windows, that's obvious I think. There's no point in wondering why Windows is on the most of computers, it's also obvious. Then, there is a time when Windows is not enough, I needed security, ssh, console, I wanted a free software, much better in usual applications than MS Windows.

My first Linux was Gentoo. Gosh, that was something crazy. It's not an OS for begginers, definitely not. But with the help of Gabrys, few years ago I managed to learn how to do all the things and in not so much time I was able to recompile my kernel in a way I wanted :)

And here comes the big BUT (yeah, big but, with one 't').

I just got enough of this constant fights with Gentoo, recompiling this or that, ATI drivers problems, everything had to be done 'by-hand', in a console. More or less everything was working, but… more or less. Never flawlessly and in a way I wanted.

So I changed Gentoo to Kubuntu (there was SUSE for a short time in the middle). Wow, that was great, just after installing everything was working, configured properly and only some minor things were not ok, such as the constant problem of ATI drivers (yeah, thank you very much, AMD/ATI! :/). I'm still using Kubuntu (8.04 now, because I can't handle KDE4), but I start to get enough of it to. Not everything is working as I want. Not every software is working. Sometimes there are problems between GTK and QT libs, some windows look different than other and I couldn't fix it. My X server hangs when I want to shut it down (K -> Shutdown -> Power off -> It hangs), so I have to reboot my computer every time I want to restart my Xes. That's f$%@^g annoying.

And now, the solution is:

Mac

I know that there are many vices of Mac OS X. Some things are just too simple and too poor and if I want more settings, I cannot do it. But the ability to make everything in an easy way and the fact, that everything is working perfectly just out-of-the-box is making me calm. I don't have to worry if it's gonna work or not. I know that it will.

But wait. I can't use my favorite Amarok instead of iTunes, which I don't like? I cannot play my favorite game? What the heck? And here comes another solution: Parallels. And I can have Mac, Windows, Linux or one machine without rebooting, without BootCamp, with just a single keyboard shortcut I can change my OSes like gloves. And everything is working just as it should.

I think that new MacBook should handle three OSes at one time.

I'm getting old and lazy. I don't want to fight with the computer, I just need to use it.

And that's the best solution: have a MacBook¹, so Mac OS X will run perfectly as a main OS, Windows to play games, Linux to do other things which cannot be done using there two above. Well, Mac has a console, it should work even without Linux, but I have a sentiment to linux and I believe I will be using it for a long time.

Period.

by Squark

Mourner's lament in this evening, atone,
in the orchard we walk,
with a burden we die,
with the ivy veiled miserable tone,
I sung a last goodbye.

by Squark

First of all I have designed some web projects with nice looking tech-design, which can be adapted also to Wikidot or any other site, it hasn't just been cut to CSS. I do not like post-production so much, so I leave designs just as projects until they'll be useful and necessary.

I can humbly call myself a CG, but I know I just have to learn fg a lot to be really good. That's why I'm spending my recent afternoons in learning vector & raster graphic design, light effects, shines, 3D fonts with polished metal, copper, glass look.

Furthermore recently I discussed and interchangeed the UI ideas and UI usability with several best designer and UI specialists. I'm glad how CG community is helpful and opened for new people and how they keep the world creation standards on a high level by giving tips and directing newbies paths' in a good way.

There is a lot to learn. Maybe it's not entirely creative, but I think that the best way to learn is to copy the best or be inspired by the best designers and their projects. These words were endorsed by designers.

To do / to learn:

• real advanced photomanipulation (I'm not good at it)
• change Inkscape to Adobe Illustrator
• change GIMP to Adobe Photoshop
• get a tablet, hmm… I wish I could get myself a Wacom Cintiq 21ux
• get a new computer, I'm thinking about a Mac, but I will write about it soon
• get a designer desk (drawing board — via Gabrys)

by Squark

Operator PTC, czyli polska sieć Era podała ostatnio w informacjach prasowych, że jeszcze w tym kwartale tego roku dostępny będzie w sprzedaży telefon G1 oparty o system operacyjny Android. Zarówno samo urządzenie G1, produkowane przez firmę HTC, znanego producenta smartphone'ów, jak i sama platforma Android powstała przy ścisłej współpracy z firmą z Mountain View.

Pierwsze kroki G1 postawił w sieci T-Mobile, którego właścicielem jest Deutsche Telekom. Większościowym udziałowcem PTC również jest Deutsche Telekom, dlatego należało się spodziewać, że G1 w pierwszej kolejności trafi do sieci należących do DT.

Polska sieć Era, jak również sieci z innych państw Europy, m.in. Niemiec i Czech, jako pierwsze udostępnią do sprzedaży G1 na starym kontynencie. Prawdopodobnie G1 będzie dostępny jeszcze w lutym, chociaż trzeba być przygotowanym na wszelki wypadek na mały poślizg.

Ile będzie kosztować G1? Na ten temat jeszcze nic nie wiadomo. Jak również nie zostały podane informacje o możliwych planach taryfowych wraz z pakietami danych. Można tylko przypuszczać, że ceny będą porównywalne z dostępnym od jakiegoś czasu w Erze oraz Orange telefonem od Apple - iPhone'a 3G. Jeśli jednak Google chce walczyć o klientów z Apple, musi albo obniżyć ceny albo postarać się rozwinąć produkt na tyle, by jego funkcjonalność przewyższyła możliwości iPhone'a 3G, co — biorąc pod uwagę, że w AppStore jest już ponad 15,000 aplikacji — nie będzie łatwe.

by Squark

Nie mogę być szczęśliwy, gdy zmusza się mnie do okazywania uczuć i emocji, których zwyczajnie nie posiadam. Nie mogę być szczęśliwy, gdy wymaga się ode mnie więcej, niż chcę — czy tam mogę — dać. Nie mogę być szczęśliwy, gdy zmusza się mnie do łamania moich zasad, gdy ogranicza się moją swobodę poczynań, gdy burzy mi się mój porządek świata, dnia, tygodnia. Nie należę do grupy osób, które planują dni na miesiąc naprzód, ale jeśli ułożyłem sobie dzień, to choćby nie wiem co, ten plan pozostanie nietknięty.

Nie toleruję, gdy inni wymagają od ludzi więcej niż sami oferują. Jeśli się wymaga pewnych zachowań czy reakcji po innych, samemu również trzeba tak działać. Zasady obowiązują obie strony, a wszelkie odstępstwa innych od tej reguły wywołują we mnie wielką niechęć, by nie rzec obrzydzenie.

Uważam się za osobę spokojną i zrównoważoną, logicznie myślącą, nie poddającą się zbędnym emocjom (w zasadzie wszystkim, bo wg mnie wszystkie emocje są złe). Jednak ostatnio sytuacja burzy cały porządek, ktoś stara się pozmieniać moje zasady, jakby mało już pozmieniał. Moich zasad nikt nie zmieni, nigdy. Są dwie rzeczy, za które jestem w stanie szczerze znienawidzić: ograniczenie mojego poczucia swobody oraz wpierdalanie się w moje zasady.

Jest coś chorego w tym, że muszę walczyć na wszystkich frontach, by pozostawić choć niewielką część swojej indywidualności i tożsamości, gdy przed bliskimi muszę się bronić!!! Jaki jest sens w tym, by mnie zmieniać tak bardzo, że nie zostanie we mnie nic z pierwotnego "ja"? Czy powinno się akceptować ludzi takimi, jakimi są, czy zmieniać ich według własnego wymarzonego obrazu świata?

Rozumiem, że ludzie z czasem się zmieniają, dostosowują się do świata, a głównie do innych. Jestem w stanie to zrozumieć i zaakceptować. To jakiś taki naturalny sposób na to, żeby się nawzajem nie pozabijać. Od dwóch lat zmieniłem się bardzo, bardziej niż było to w moich planach. Zmiany zaszły tak daleko, ze nie jestem już w stanie momentami z takim sobą wytrzymać. To taki po prostu "nie — ja". Zmieniłem się jednak po to, by móc dostosować się do tej drugiej osoby, traktując to jako inwestycja na przyszłość, nie bez przyjemności nawet.

Pozostaje mi jednak rozłożyć tylko ręce i bić się w pierś widząc, że — owszem — nie zmieniłem się tylko ja, ale kierunek zmian obu stron jest zgoła różny. O ile proces kształtowania mojego ego i superego był stricte dostosowany do foremki wymagań tej drugiej strony, a tyle ta druga strona wybrała zupełnie inną drogę, nietożsamą z moją. Tak, pisałem już o tym, wymagać od kogoś jest łatwo, a od siebie to po co, nie? Najgorsze, że to jest kolejna rzecz, której nie jestem w stanie znieść. Nie taka była kiedyś, nie takich zmian oczekiwałem. Wybór miała i go świadomie dokonała, jest teraz jaka jest. Lepiej czuje się ze sobą po zmianach, których chciała sama, niż po tych, których ja chciałem. A to niby ja jestem egoistą. Ja jej takiej nie chce. Z przykrością muszę stwierdzić: persona non grata.

Dawno już wyzbyłem się złudzeń znalezienia w życiu tego, czego szukam. Być może zbyt dużo wymagam albo to po prostu innym wystarcza cała ta mdła papka nazywana szczęściem, miłością, bogactwem, domem z białym płotkiem, żoną, dziećmi, psem, fajnymi sąsiadami, masą przyjaciół etc. Jeżeli taka jest definicja szczęścia, to chyba trafiłem nie do tego wymiaru, do którego powinienem. Mi to nie wystarcza. Nie znam do końca mojej własnej definicji szczęścia, najbliżej, gdy określę to jako pozostawanie w zgodzie z samym sobą i utrzymanie wewnętrznego spokoju i równowagi między emocjami, a ich brakiem. Jednak jeszcze nie wymyśliłem 100% sposobu na osiągnięcie tego (chociaż swego czasu było blisko), ale wieczna, niezależna ode mnie, egzogenna huśtawka nastrojów, zmiany stosunku do mnie oraz braku zdecydowania czy mnie szanować czy nie coraz bardziej mnie od tego celu oddalają.

by Squark

PREPARE FOR THE BIG DAY :)

I just need to do some UI improvements, which will be applied later on. If I'm writing about UI now, I have to mention that that Wikidot needs a lot of UI improvements, because — as Michal said — UI is designed in a way the mechanisms are done. UI is mirroring mechanisms in a way they work and it should express the way the user want UI to be. "Don't let me think" — this is a motto of Apple Inc, which I would try very hard to force in Wikidot.

The first step of "Don't let me think" method has been done while designing new Wikidot theme. If UI would be kept in this matter too, I would be vary glad.

Of course some thing cannot be done easily. Wikidot is more geek-friendly than common-user-friendly, but it was it's main idea to provide possibility-rich service. Unfortunately it implies the fact, that using Wikidot is not as easy as other Wiki-based / collaborating / blog platforms.

Probably this things will be solved in Wikidot 2.0, but the future of two-point-o is really far and I think we could be a little bit late with introducing such multi-task service on the market. I think that the market needs such tools NOW!

There is Facebook as a social networking service, Twitter as a… even dunno how to describe it :), GoogleDocs for online work on documents, Wordpress for blogging, Wikidot as a collaboration platform. And finally there is no simple tool to combine it all.

Imagine a service with :

• Facebook integration (friends from Facebook, shoutbox, notifications, widgets) — integration, cause I see no sense in creating another social network
• your personal page / blog
• your Wiki site about anything you like
• your photo albums
• your personal notes
• your files repository

You would say that almost all these applications can be done with Wikidot now. Yes, I agree. But it's not easy at all. How beautiful it would be, if you could create an account, answer some questions, create your Site, add Facebook (or other servces, such as e.g. MySpace) logging in information to integrate with it, choose a layout and choose what functions you would like to have in your place: mp3 player, videos, blog, internet radio, RSS import, images repository etc.

My vision isn't clear enough to make a sketch of the machanics, but the idea is in my head and I hope it will become a reality one day.

by Squark

The most important thing I wanted to say is about my idea, a new look on the theme case. Now new users have only few themes from default list (to be honest they are not too pretty). More advanced users could get know about themes.wikidot.com or make their own CSS styles. Nevertheless the whole look on the themes is not convenient neither for new users nor for advanced guru magicians :)

That's why I made a proposition of making general theme repository, available from Site Manager. You would say: "But there is a repository, there are even many themes we can choose from!". Yeah, you're right. But do you find these theme nice? Well, I'm not.

My proposition was approved by the team and I started to work on it. There will be a possibility to change the theme (general look, background, buttons etc.) and the color scheme. All these things should give a possibility to make almost infinitive number of combinations of theme and color scheme so everyone's site could differ in a more distinguished way.

In the Site Manager there will be a theme browser, so you could check how your site is going to look like. Or e.g. browse by color tags (I hope there will be 50+ themes in the nearest future, even before Christmas I think).

To make things uncomplicated all themes are based on one layout. 960px of width (looks fine on 1024x768 resolution). Every side-bar will have the same width. All to give opportunity to change the themes without screwing all the things on Site.

I hope you'd like the new idea and — of course — new themes. Below you can look at some themes, would be available soon :)

by Squark

by Squark

Why?

First of all, current design does not fit to my personal vision of marketing of WD. Main site should spur to create an account by affecting user's first impression about the page. This is the main reason why the main site will look very fresh and clean. Although it has to give the feeling of solidity and reliability.

The current main site is too much overloaded with the content. There are some unnecessary elements such as recent edits and some of the elements could be organized in a better way than now, giving much more space and latitude and making the whole impression much lighter.

I am not totally convinced about all the elements of the new design, some of them needs to be redesigned and trimmed.

The biggest challenge would be to force the main page to work well under all web browsers, especially when I would like to insert some new, eye-candy and functional features such as folded lists and custom image map links (it's probably impossible to do, so I would have to figure something out in the CSS style and page layout). Of course there will be no flash elements and annoying pop-ups, we're not "ad-friendly" mass portal.

I truly hate an aggressive advertising, such as annoying pop-ups, cross (click to exit) running out from under the cursor and — what I disapprove the most — flash adverts with sound, which — when you have multiple tabs opened and you don't know where the sound comes from — are making me really irritated.

Nevertheless, advertising practice on common web pages is a different topic for another post.

by Squark

Michał likes the Web2.0 shiny style, same as me. I like when something is piano black with nice reflections :)

Banners were created using GIMP and Inkscape.

by Squark

Yesterday the Wikidot Team was on a Barcamp, Poznań, PL — an IT conference about web services.

There was a couple of nice projects/start-ups which have big chances to achieve — bigger or smaller — success. Barcamp taught me few things and I hope that the experience gained on that conference will improve the way I'm thinking globally about web services, especially social networks.

IMHO such meetings are very important on polish web market. They give changes to receive very valuable feedback for young developers, who have an idea and want to make the dream a reality. With — of course — an accompany of investors / consultants. Nevertheless I felt a little bit strange, cause Wikidot definitely is not a start-up project and except the representatives of the biggest polish web portals, we were the one and only team with the success imprinted on our backs — in metaphor and literally (vide our T-shirts :P).

Hardware

Why my computer is soooo slooow? I am thinking about buying:

Toshiba U400-138

• Intel Centrino® Core 2 Duo processor P8400 (2.26 GHz, 3MB L2 Cache)
• 3GB (DDR2-667MHz) — expandable to 8 gigs, I plan to increase it to 4GB at the beginning
• 320GB SATA (50rpm)
• 13.3" WXGA TruBrite (1280x800)
• WLAN (802.11a/b/g), Bluetooth etc.

but it costs a lot and I will have to work a couple of months in Wikidot to afford it. Hmm, maybe I'll get a raise :D, but I think that it will br available only after introducing Pro Accounts. Dunno, it does not depend on me.

Health

My drugs didn't helped. I still cannot get rid of my facial paralysis. I hope that physiotherapy will fix me, but I do not have big hopes about that. Sad.

Reflections for today:

• who the hell is using the edit icons? I didn't use it even once! :) Wiki syntax rulez. But — for bloggin' — who needs wiki syntax?
• why do I have to feel so badly? Drugs sucks. And they do not help to repair my face at all. Damn….
• why does my computer is so slow?

by Squark